Znieczulenie do badań Znieczulenie miejscowe Ma zapewnić całkowitą bezbolesność w miejscu działania.  W endoskopii stosuje się miejscowe znieczulenie powierzchniowe błony śluzowej, które polega na zastosowaniu leków w postaci aerozolu lub żelu stosowanego na śluzówki w miejscu wykonywania badania. Przykładem może być spryskanie gardła środkiem znieczulającym w aerozolu (lidokaina) lub pokrycie żelem z zawartością leku znieczulającego wprowadzanego aparatu – konoskopu, sigmoidoskopu czy rektoskopu. Minimalna sedacja Polega na podaniu domięśniowym lub dożylnym środka uspakajającego w celu złagodzenia napięcia emocjonalnego towarzyszącego poddaniu się badaniu diagnostycznemu. Efektem jest lepsza tolerancja badania i wiekszy komfort w trakcie badania. Głębsza sedacja z anelgezją Polega na podaniu domięśniowym lub dożylnym środka uspakajającego oraz leku przeciwbólowego, przeciwwymiotnego. Ten rodzaj sedacji stosowany jest zwłaszcza w kolonoskopii, ale może być stosowany w znieczuleniu do gastroskopii.  Łagodzi napięcie emocjonalne towarzyszące poddaniu się badaniu diagnostycznemu, znosi lub znacznie zmniejsza odczuwanie dolegliwości bólowych, znosi lub zmniejsza występowanie odruchów wymiotnych, znacznie poprawia komfort pacjenta i w rezultacie zdecydowanie ułatwia wykonanie badania lekarzowi. Minimalną sedację oraz głębszą sedację z anelgezją nazwaliśmy "znieczuleniem prostym". Pełna anestezja (znieczulenie ogólne) Eliminuje świadomość i ból towarzyszący badaniu. Jest prowadzona   przez specjalistę anestezjologa,  który monitoruje podstawowe parametry fizjologiczne (tętno, oddech, ciśnienie tętnicze).  Aparatura monitorująca w sposób ciągły kontroluje stan pacjenta w trakcie znieczulenia. Anestezjolog korzysta z: elektrokardiografu (kardiomonitora), którego elektrody umieszcza na klatce piersiowej. Obserwuje krzywą elektrokardiograficzną na ekranie monitora. Za pomocą pulsoksymetru (metoda nieinwazyja) w sposób ciągły uzyskuje informacje na temat utlenowania krwi.  W czasie znieczulenia monitorowana jest również stale częstość pracy serca oraz wykonywane są pomiary ciśnienia tętniczego krwi. Stosujemy znieczulenie ogólne dożylne (bez uzycia gazów wziewnych) po uprzednim założeniu specjalnej kaniuli do żyły. Przez kaniulę podawane są leki. Jak pacjent powinien przygotować się do znieczulenia ogólnego? W związku z tym, że znieczulenie wykonuje się przed kolonoskopią i gastroskopią, pacjent przed badaniem pozostaje na czczo. Na badanie w znieczuleniu ogólnym powinien zgłosić się z aktualnymi wynikami badania krwi (morfologia, elektrolity, kreatynina, krzepnięcie), natomiast po 40 roku życia dodatkowo powinien przynieść aktualny wynik badania EKG. Prosimy o przygotowanie ostatnich kart informacyjnych z pobytu w szpitalu. Anestezjolog przeprowadza wywiad lekarski, który służy ułatwieniu bezpiecznego przeprowadzenia pacjenta przez okres badania i bezpośrednio po nim. W wywiadzie lekarskim szczególną uwagę przykłada się do danych dotyczących przebytych lub obecnych chorób układu krążenia, oddychania, ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek. Ważne są również dane dotyczące aktualnie przyjmowanych leków poprzednich znieczuleń, uczuleń i nieprawidłowych reakcji na leki. Jak zachować się po znieczuleniu? Po znieczuleniu miejscowym Około 20-30 minut po znieczuleniu miejscowym stosowanym do gastroskopii (o ile nie ma specjalnych przeciwwskazań) można spożywać pokarmy i napoje. Po znieczuleniu "prostym" (sedacja lub sedacja z anelgezją) Ponieważ większość stosowanych w czasie znieczulenia środków eliminowana jest z ustroju przez długi czas, pacjent nie powinien przez 24 godziny pozostawać sam, a do domu winien być odprowadzony przez odpowiedzialną osobę. Nie można przez co najmniej 24 godziny prowadzić samochodu i innych pojazdów, ani też obsługiwać maszyn. Możliwe jest odczuwanie zawroty głowy, szczególnie przy zmianie pozycji. Rzadko mogą występować nudności. Po znieczuleniu ogólnym Pacjent powinien pozostać pod nadzorem medycznym (lekarza lub pielęgniarki) do czasu pełnego powrotu świadomości. W bezpośrednim okresie po znieczuleniu nadzoruje się u pacjenta również czynność oddychania i krążenia krwi. Po stwierdzeniu, że jest ona prawidłowa, pacjent z pozycji leżącej może przejść do pozycji siedzącej, a po krótkiej obserwacji, jeśli pacjent dobrze toleruje tę pozycję, może podjąć próbę chodzenia. Przeważnie przez okres około godziny, pacjent powinien przebywać pod nadzorem medycznym, potem dopiero może udać się do domu. Ponieważ większość stosowanych w czasie znieczulenia środków eliminowana jest z ustroju przez długi czas, pacjent nie powinien przez 24 godziny pozostawać sam, a do domu winien być odprowadzony przez odpowiedzialną osobę. Nie można przez co najmniej 24 godziny prowadzić samochodu i innych pojazdów, ani też obsługiwać maszyn. Po znieczuleniu ogólnym przez okres 2 godzin należy powstrzymywać się od jedzenia i picia. Niewskazane jest spożywanie obfitych posiłków. Pojawienie się jakichkolwiek niejasnych dla objawów należy niezwłocznie zgłosić pielęgniarce lub lekarzowi.
D&D WiredBit